سبزه و آسفالت
(۲۱ مرداد ۹۲)
چون سبزه‌ای
که سطح سیاه آسفالت را می‌شکافد
و سرک می‌کشد سوی آسمان
سطح سخت سینه‌ام را می‌شکافی
طالع می‌شوی در من
غالب می‌شوی بر سیاهی درون
Tuesday, 13 August 2013
Monday, 12 August 2013
نام من، گل‌سرخ ۲۱ مرداد ۹۲
نام من، گل‌سرخ
(۲۱ مرداد ۹۲)
نام من گل سرخ است
من انکار نام خودم
وقتی در ترکیب سپید کلمات
پی نقطه‌ی نون می‌گردم
وقتی در حجاب سپید صبح
پی چراغ می‌گردم
من انکار نام خودم
وقتی شکفته سرخ شکوفه‌ی قلب تو را نمی‌بینم
و می‌روم پی تردید گل سرخ
Sunday, 11 August 2013
خواب پروانه ۱۹ مرداد ۹۲
خواب پروانه
(۱۹ مرداد ۹۲)
در پاسخ «ها»ی انتهای خنده‌ات
چراغ پلک می‌زند
لب‌های من حل می‌شود در باران
و پشت پلک‌های تو می‌نشیند
و من فکر می‌کنم که شب من
خواب پروانه‌ای است حوالی‌صبح
سپید ۱۹ مرداد ۹۲
سپید
(۱۹ مرداد ۹۲)
با یک نفس عمیق
در یقه‌ی سپید پیراهنت گم می‌شوم
و صبح به صدای سپید بالا کبوتری بر حرّه
در لحاف ابر از خواب می‌پرم
Saturday, 10 August 2013
شکست ۱۹ مرداد ۹۲
شکست
(۱۹ مرداد ۹۲)
شیشه را به تلنگور محک می‌زنند
من را به نبود تو
قوت دست و دوری تو از حد که بگذرند
هر دو می‌شکنیم
عطر ۱۸ مرداد ۹۲
عطر
(۱۸ مرداد ۹۲)
شب
چون هراسیده کشتی‌شکستگان
سرگردان میان جزایر پنج‌گانه‌ی عطر تنت
در موج سیاه خواب گم می‌شوم
و صبح خود را بر شن‌های روشن سینه‌ات باز می‌یابم
Wednesday, 7 August 2013
ظهر پاییز ۱۶ مرداد ۹۲
ظهر پاییز
(۱۶ مرداد ۹۲)
ظهر پاییر
سایه‌ی دیوار نو
وقت صلات
گل‌احمد یا اَنرگل
خسته
چشمانش خمار خواب
می‌خواند از بر
یاد میهن، یاد معشوق
ظهر پاییز
وقت صلات
سر بام شقایق پوشِ قالی
در هوای گیس سیاه دختر افغان
قاصد شب، زاغ
می‌نشیند بر بام
ظهر پاییز
چرت پاره
در لحاف امن خوب دست‌هایت
خواب گنگ چند بوسه
خنده‌های شاد برگ
زیر پای ره‌گذر
عطر باران، بوی کاج
یار من، دلدار من
ظهر پاییز نزدیک است
پیوست: «اَنرگل» هم‌آن «انارگل»
است نام زیبای یک دوست افغان.
پیوست ۲: «یک
روز پاییزی» اثر لئو بروئر با اجرای لی‌لی افشار:
Tuesday, 6 August 2013
خواب گندم ۱۵ مرداد ۹۲
خواب گندم
(۱۵ مرداد ۹۲)
خند‌هایت گل گندوم
وسط سوز زمستون
دل من مزرع گندم
چش تو باغ و گلستون
من اگر خوشه‌ی گندم
تویی ساقه‌ی گندم
دست بی‌رحم زمونه
نشه تیغ و درفشُم
ما بشیم عاصی و هیرون
وسط بر بیابون
ما بشیم ساقه و گندم
هر یکی خونه‌ی مردم
بی‌سبب ۱۵ مرداد ۹۲
بی‌سبب
(۱۵ مرداد ۹۲)
بی‌سبب
چون داغ شقایق خوبی
بی‌سبب
چون ململ مه
چون کاکل ابر
خوبی
Monday, 5 August 2013
می‌روم به صید حوت خیال ۱۴ مرداد ۹۲
می‌روم به صید حوت خیال
(۱۴ مرداد ۹۲)
از استوار لنگرگاه امن آغوش تو
پی سفیران سیاه بالِ باد
بادبادن می‌کشم سوی افق
می‌روم به صید بازی‌گوش حوت خیال
فلس‌اش سبز
چش‌اش یاقوت کبود
تا که کابین تو باشد
حوض خیال
تور خالی
چشم گریان
آینه در دست
برِ کوخ تو می‌آیم
تا که شاید
در حوض سیاه چشم خود
کابین خود بینی
طره‌های سپید موی تو ۱۳ مرداد ۹۲
طره‌های سپید موی تو
(۱۳ مرداد ۹۲)
عطر سپید یاس را پود می‌کنم
بر بافه‌های سیاه کاکلت
تا چهرِ ستاره پوش شب
سرخ شود
از شرم زیبایی تو
و گل‌گونی خنده‌ات
Subscribe to:
Posts (Atom)